1 mei:

Na een rumoerige nacht, omdat er om half drie nog een paar campers binnen kwamen, vertrekken we richting Eceabat om vanuit Kilitbahir de ferry naar Canakkale te nemen. Het is een heel hectisch gebeuren met veel gestresste turken die het aan boord gaan te langzaam vinden gaan. Onderweg vliegen er grote groepen pijl- stormvogels over de Dardanellen. Rijden door Canakkale, een stad die er modern uitziet. Wel met een hoog hoofddoekgehalte! Doen boodschappen bij de turkse supermarktketen Kipa en ervaren dat de prijzen in Turkije zelfs hoger liggen dan bij ons. Rijden dan naar Troia waar we een plek vinden bij Troia Camping en Pension.Gaan 's middags fietsen naar Kumkale en moeten veel stoffige paden en kinderkopjeswegen trotseren, maar zien ook veel klauwieren, zwartkoppen

 

en zwartkopgorsen.

 

In de berm groeit veelknolvenkel.

 

Dichtbij de bunker staan veel kanonnen,kisten met munitie en granaten.

 

Blijkt allemaal nep te zijn en gebruikt voor opnames van een film! Brengen nog een bezoek aan de opgravingen van Troia waar het beroemde paard van Troye als kopie staat.

 

Bekijken de resten van de marmeren zuilen en stenen muren uit de tijd van Homerus.

2 mei:  

Gaan vandaag de kustroute rijden. De weg is soms erg smal en vol met gaten en kuilen. Bij Dalyan drinken we koffie aan het strand bij een klein vissershaventje.Bij Assosoftewel Behram houden weer halt. Het is hier erg druk. Hier wandel je de berg op waar veel artiesten en kunstenaars wonen.

 

Dat valt vies tegen! Er zijn alleen maar souvenierkraampjes met spullen van over de hele wereld zoals ballonvissen, schelpen, tafelkeden, sjaaltjes etc. De weg is van kinderkopjes en erg steil. Boven staat een gedeelte van een fort en daar moetr je dan voor betalen. Belachelijk !Onderweg zien we nog schitterende bermen met veel bloemen,

 

ook zie ik volgens mij een poelruiter.

 

We rijden verder naar Kucukuyu waar we een gesloten camping vinden. Iets verder vragen we bij een picknickplaats of we daar kunnen staan en voor 20 lira is dat goed. Er komt 's avonds nog een duits busje bij. 

3 mei:   

Gaan om negen verder richting Edremit en rijden binnendoor bij Akcay. Dit is niet zo'n goed idee. De weg is erg slecht en smal. Bij Burhaniye komen we gelukkig weer op de 550 om bij Ayvalik te informeren naar de oversteek naar Lesbos. We kunnen pas morgen om half vijf met de boot mee. Na overleg boeken we en besluiten eerst naar Bergama te gaan om de opgravingen daar te bezoeken. Rijden eerst door het nieuwe gedeelte van de stad en vervolgens door het oude gedeelte en daarna buigen we af richting Akropolis. Parkeren de camper voor 21 lira. Gaan met de gondel naar boven voor 13 lira waar we entree betalen 25 lira en zien alweer de nodige kraampjes met souveniers!! Maar de Akropolis is echt wel de moeite waard.We bezoeken het altaar van Zeus, het theater van Asklepion,

 

de blbliotheek, de ruine van de tempel van Athena.

 

Het theater is is op een onmogelijke steile bergwand gebouwd en bood plaats aan 15.000 bezoekers.Zien grote rotsklever,blonde tapuit  en gewone tapuit.

 

 

Ook zien we een grote hagedis.

 

Na afloop rijden we naar de Caravanrestaurant Camping en vinden een schitterend plekje op een groot grasveld. Hier genieten we nog lang van het schitterende weer.   

4 mei:
Rijden van Bergama terug naar Avaylik. We lunchen aan de haven van de ferry en het eten is voortreffelijk! Daarna lopen we de stad in richting haven. Het is erg warm zeker 30 graden! Om vier uur kunnen we het terrein van de ferry op nadat we eerst lopend door de douane moesten.Daarna moet Cock de camper achteruit de boot op varen. Dat gaat erg goed met hulp van de mannen op de boot. Om half vijf varen we naar Lesbos.

 

De zee is heel kalm en we zitten op het bovenste dek heerlijk te genieten van de lekkere temperatuur. We zien een paar  kuhiz pijlstormvogels

 

en aalscholvers overvliegen. Na ruim anderhalf uur varen we de haven van Mytillini binnen en zijn we op Lesbos.

 

Op de punt staat een groot fort. De stad is erg groot.We moeten eerst weer door de douane, dan de auto inklaren en dan gaat het hek pas open en rijden we richting Panagoudia. Boodschappen doen bij de Lidl, want die hebben ze niet in Turkije!! en een plekje vinden bij het haventje. En wat voor een plekje!!

 

Werkelijk een idyllisch haventje met uitkijk op veel terrasjes.We zitten tot laat te genieten.

5 mei:
Wij gaan samen al vroeg op pad om te vogelen. Rijden eerst naar de zoutpannen bij Kalloni. We zien goudplevieren, gewone- en steltkluten,

 

 

zwarte ooievaars en flamingo's. Slaan bij de rivier linksaf en zetten de camper langs de rivier. We lopen een stuk en zien grauwe en zwartkop gors, kleine en grote zilverreigers, ralreigers,

 

bosruiters en oeverlopers.

 

Op de zegge zitten wel duizend blauwe libelles.

 

Gaan naar de andere kant van het water en rijden richting Polichnitos. Bij de poeltjes lopen casarca's,

 

bergeenden en groepen glossy ibissen.

 

Maken een tussenstop in het bos. Staan lekker in de schaduw. Het is weer erg heet.Lopen naar de plek waar het nest van de turkse boomklever moet zitten, maar helaas die is er even niet! Rijden naar de haven van Skala Kallonis waar we Sjaak en Wilma weer treffen en weer een gezellige avond hebben samen.

6 mei:
Vandaag staat Sigri op het programma. Kopen in het dorp brood bij het plaatselijk bakkertje en een paar appelflappen. Heerlijk! Nemen de weg langs het water, maar de aan de anderen kant en rijden eerst naar Paraklia dan Agra, Mesopotos en Errossos. Vlak voor Atissa nemen we de afslag naar het Petrified Forest waar we de versteende bomen gaan bekijken.

 

Daar scoren we de zwartkop gors, de oostelijke blonde tapuit en bruinkeel ortholaan. Rijden naar het schitterende haventje bij Sigri. We hebben hier afgesproken met Sjaak en Wiklma en gaan in het dorpje eten. Hier hangen de tentakels van de inktvissen te drogen in de zon! Natuurlijk eten wij ook inktvis! Is erg lekker. Zien onderweg een steenuiltje op een oud schuurtje. Op een rots zit een hardoen, een grote hagedis, diew steeds met zijn kop beweegt.

 

Gaan weer apart verder naar Petra waar we weer aan het haventje een geweldig plekje voor de nacht vinden. Petra is een heel toeristisch plaatsje met een strand met strandstoelen en een toeristentreintje! Wij zitten tussen de vissersbootjes en genieten van de uitvarende bootjes.

7 mei:
Vanuit Petra rijden we de bergen in naar Petri. Het gaat erg steil omhoog. De ene haarspeldbocht na de andere. Na Ypsilometopo en Pelopi komen we in Kapi waar we afslaan naar Mandamados. Onderweg zien we kneutjes,

 

bruinkeel ortholaan en roodkop klauwier.

 

In een watertje zwemmen veel kikkers.

 

Ook vliegt er een torenvalk over. We slaan af om voor de laatste keer nogmaals een bezoek te brengen aan Kalloni. We worden door kleine dorpjes gevoerd o.a. Napi en Paraskevi, waar we wel door erg smalle weggetje moeten waar we het spaans benauwd van krijgen.

 

Maar we komen er heelhuids doorheen. Gaan overnachten bij Panagiouda waar we de eerste nacht ook hebben gestaan.

8 mei:
Staan op tijd op en zijn om kwart over acht bij de haven. Daar schrikken we van de grote groepen mensen die op het haventerrein staan en zitten. Dat blijken meer dan honderd vluchtelingen te zijn die hier in bootjes zijn aangekomen en worden doorgestuurd naar elders.

 

Het is een triest gezicht als ze in groepen worden verdeeld en op de grond moeten afwachten wat er verder gaat gebeuren. Er zijn ook vrouwen en kinderen bij. Wij varen om negen uur af terug naar Turkije. De afhandeling bij de douane gaat vlotjes en via Bergama gaan we naar Izmir. Hier wordt het verkeer steeds hectischer en de steden steeds voller met hoge flatgebouwen.

 

De temperatuur loopt langzaam op naar 32 graden!! De fastand die we vandaag rijden is eigenlijk te groot, zo'n 250 km. We zijn blij als we om vijf uur in Kusadiasi aankomen en een mooi plekje op een mooie camping aan de boulevard vinden.

 

Gaan 's avonds een hapje eten bij de chinees. Gelukkig koelt het weer lekker af en kunnen we heerlijk slapen.

9 mei:  

Nou dat lekker slapen was een utopie. Er was namelijk hele harde disco muziek die wel tot drie uur in de nacht doorging, dus kwam er niet zoveel van lekker slapen.Gaan de dag dus maar rustig beginnen met de was en de nodige schoonmaak aan de camper. Lopen 's middags langs de boulevard

 

en kopen gamba's om vanavond te verorberen. Het wordt een heerlijk maaltje door Sjaak bereidt op zijn drie pits barbeque. Ideaal zo'n kok!

 

Het koelt flink af en met de ramen dicht kunnen we toch lekker slapen.

10 mei:
We splitsen weer voor een paar dagen. Wij gaan naar het Dilek Yarimadasi Buyuk Menderes Deltasi Milli Parki. Rijden er via Davultar en Guzelcamli naar toe, betalen 40 lira aan de gate en rijden zo'n zeven kilometer en staan dan voor een gesloten hek waar je niet verder kan.Een veredeld strandpark! Waar is de flora en fauna te bewonderen? Hebben onderweg alleen enkele stopplaatsen gezien naar een strandje met ligstoelen en restaurant. Is dit wat ze in Turkije onder een beschermd nationaal park verstaan?? We maken nog een wandeling door de canyon en zien geen enkele vogel en slechts een paar bloemetjes.

 

 

 

Jammer daar hadden we ons een andere voorstelling van gemaakt. We gaan weer verder en nemen de weg naar Soke. Daarna van Soke de 525 naar Milas. We komen door een klein dorpje waar veel eettentjes zijn waar de vrouwen dikke en dunne koeken aan het bakken zijn. De mannen spelen rummikub zoals in vele kleine restaurantjes onderweg. Na Selmiye vinden we een restaurant aan het Bafa Golu, het Bafa Meer, waar we gratis kunnen staan als we er 's avonds eten. Nou dat willen we wel. We krijgen een prachtig plekje aan het meer en eten heerlijk in het restaurant. Is dat genieten of niet! Heerlijk!!

11 11 11 11mei:
Rijden vandaag richting Milas, waar we dwars doorheen gaan. Niets anders dan slechte straten met heel veel kleine niet uitziende winkeltjes. Hoe ze kunnen bestaan is ons een raadsel! De weg is heel goed, zelfs vaak vierbaans! Alleen jammer dat er hier zo weinig stopplaatsen zijn langs de grote weg. Vervolgen de weg naar Yatagan, Mugla en Ortaca. Zien al een glimp van het Koycegiz Golu onderweg met mooi blauw water.

 

Slaan af naar Dalyan en rijden op een smalle slechte weg. Na 12 km. komen we in een zeer toeristisch dorp met allemaal winkeltjes met souvenirs! Er zijn ook heel veel restaurantjes! Rijden naar de Dalyan Camping . We worden vriendelijk ontvangen en krijgen stroom en hebben goed internet. Gaan 's middags met de fiets door het dorp en zien dat het kanaal vol ligt met tientallen bootjes.

 

Boeken een vogeltoer voor morgenochtend en hopen dat het weer dan goed is, want nu gaat het regenen en soms onweren. Het is ook erg bewolkt en fris. Maar dat is wel lekker na de hitte van de afgelopen dagen.

12 mei:

Vannacht heeft het flink geregend, maar nu is het gelukkig droog en komt het zonnetje te voorschijn. We staan om 6.20 uur bij de buren op het terras en wachten op de boot die ons komt ophalen voor een birdwatching tour. Het licht dat op de koningsgraven aan de overkant van het water valt is schitterend.

 

Deze Lycische koningsgraven zijn grafhuizen van de koningen van Caunos, rustplaatsen aangelegd in de vorm van een huis met uitstekende balken aan de buitenzijde. Sommige zijn voorzien van inscripties en reliefs. Varen met de boot het Dalyan Kanali op en horen in het riet veel grote karakieten uitbundig zingen.

 

 

Op een kale boom zitten drie grote aalscholvers heerlijk in de zon.

 

We varen een geul tussen het riet in als we op het Koycegiz Lake zijn en krijgen een ontbijt aangeboden. Er vliegt een woudaapje op en verdwijnt snel in het riet.

 

De grote karakiet is goed te observeren en laat zich van zijn beste kant fotograferen. Na het ontbijt varen we langs de rietkraag weer terug en zien veel beek schildpadden aan de oever.

 

Het weer is prima, de zon voelt al lekker warm aan. We zijn om negen uur weer terug bij de camping.We ruimen wat op en vullen de wasmachine. 's Middags komen Sjaak en Wilma weer bij ons. Daarna gaat het betrekken en komt er een flink onweer met regen en de nodige afkoeling. Heerlijk om straks weer koel te slapen.
13 mei:
Vandaag is Merel jarig! Ze wordt al elf! Een hele stoere meid. Wij gaan vandaag op excursie en gaan met de boot de Classic Dalyan daily tour maken. We worden om half elf opgehaald en varen als eerste naar het strand van de Caretta Caretta schildpadden ook wel de onechte karetschilpad genoemd. Die komen hier vanaf augustus hun eieren leggen op dit witte zandstrand.Onderweg hebben we er een paar zien zwemmen.Ook laten ze ons de blauwe krab zien die hier gevangen worden. 

 

Nu is het vol met badgasten die hier komen zonnen en zwemmen.Wij lopen een uur langs hetstrand en zien nog wel wat planten.

 

We blijven hier twee uur en gaan daarna terug naar Dalyan voor de lunch. We kunnen kiezen uit kip of forel. Verder allerlei koude salades. Het is voortreffelijk. Het weer is nog steeds super. Er was namelijk onweer en regen voorspeld, maar gelukkig nog niets van dat alles. Na de lunch varen we over het Kotcegiz meer en stoppen in het riet om de grote karakieten en de witwangsterns te bewonderen.

 

Er vliegen drie purperreigers over. Verder naar de modderbaden en hotsprings.

 

We zitten net in het modderbad of het onweer barst in alle hevigheid los. En daarbij valt er een grote hoeveelheid regen naar beneden. Deze activiteit valt dus letterlijk in het water.

 

We wachten tot het redelijk droog is en varen dan terug naar Dalyan. De opgravingen van Kaunos slaan we maar over, daar is het echt geen weer voor. Komen verkleumd aan bij de camper en gaan meteen aan de koffie. Daar knappen we van op. Het was een hele geslaagde dag voor een super lage prijs, 35 lira p.p.dat is ongeveer 12.50 euro. Geen geld!

14 mei:

Gaan vandaag weer alleen op pad. Onze wegen scheiden omdat we merken dat de wederzijdse interesses te verschillend zijn. We spreken af om onderweg contact te houden via de sms. Wij nemen de D 400 richting Fethye en moeten onderweg door een tunnel met tol 4.50 lira. Gaan bij Akkaor naar de Saklikent kloof. Onderweg veel eettentjes die duidelijk zitten te wachten op clandizie. We zien steeds bergen met sneeuw aan de kant.

 

Bij de kloof aangekomen zetten we de camper op de parkeerplaats en lopen naar de ingang. Entree 6 lira. De aangeprezen waterschoenen laten we achterwege omdat we tweifelen of we wel door het water willen. De eerste tweehonderd meter lopen we boven de kolkende rivier over een vlonder.

 

Daarna kijken we wat er gaande is bij de rivier. Daar proberen een paar waaghalzen over te steken, maar dat gaat goed mis. Een man kan nog gegrepenn worden door iemand aan de kant. Een vrouw wordt door de kracht van het water meegetrokken . Iedereen aan de kant is in paniek. Gelukkig komt een man haar net op tijd te hulp en kan haar uit het water tillen.Met applaus komt hij het water uit. De vrouw is erg geschrokken maar mankeert niets. De man heeft erg veel last van zijn been dat bont en blauw is. Er staat ook duidelijk op een bord dat je alleen met een gids de rivier mag doorwaden, dus wij zijn hier klaar mee en gaan weer terug naar de camper.Vervolgen de D 400 richting Kas. Onderweg zien we veel plastik kassen met tomaten. Het lijken hele dorpen. Langs de kust veel kleine prachtige baaitjes.

 

Het is schitterend weer als we in Kas aankomen. We vinden een plek op de Olympos Mocamp Camping. We zijn de enige camper.Lopen naar het strandje aan de overkant. Dat ziet er geweldig uit. Gaan na het eten met het busje naar het stadje en slenteren daar wat rond.

 

Er is een leuke haven en de winkelstraatjes zijn een lust voor het oog. De winkeltjes hebben een sjieke uitstraling.

 

Er staat een graftombe uit de vierde eeuw voor Christus.

15 mei:
Na een rustige nacht straalt de zon alweer aan de hemel. We vertrekken op tijd en rijden door de bergen. Om ons heen zien we ook nu weer sneeuwbergen.Verder kleuren de bergen geel van de brem en bloeiende struikjes.

 

Ook bloeien de toortsen al volop.Evenals de stokroos.

 

We rijden door bossen met dennen. Klimmen en dalen door de bergen met veel bochten. De weg langs de kust zit vol met bochten. Voor Demre komen we langs een schitterende delta. Er is een haven met toeristenboten om een tochtje naar het eiland Kekova te maken.We zien kleine plevier,

 

ralreigers, kleine zilverreigers en een paar meerkoeten. even verder bij een strandje staat een

 

lepelaar en een flamingo. Vinden een camping in Beldibi aan het strand. Er zijn hier erg veel russen.Tegen de avond vliegt er een arabische buulbuul over.


16 mei:
Vertrekken na een rumoerige nacht met harde discomuziek naar de D 400 . De temperatuur staat al op 30 graden! We rijden langs de kust naar Antalya. De ringweg is breed en meestal goed te berijden en als je de aan alle kanten passerende auto's voor lief neemt dan schiet het lekker op. Bij Serik nemen we de afslag naar Aspendos . Hier zie je het mooiste en best bewaarde amfitheater van de hele turkse zuidkust.

 

Er kunnen 15.000 toeschouwers in het bouwwerk dat nog steeds gebruikt wordt voor concerten, toneelstukken en worstelwedstrijden. We lopen ook naar het aquaduct ook uit de 2de eeuw na Christus.

 

 

Het is erg heet.We zien een paartje valken overvliegen.

 

Verder een aantal libelles,sprinkhaan

 

en een enkele bloem. Gaan weer terug naar de grote weg en volgen Manavgat. Na Manavgat nog 20 km. en we komen in Kizilot waar we een kleine camping vinden bij een pension. We hebben het rijk alleen en staan aan het strand waar het heerlijk rustig is. Er staan ligstoelen op ons te wachten en er waait een heel verfrissend windje. Wat wil een mens nog meer!!
17 mei:

Maken er vandaag een echte stranddag van. Eerst opruimen, wassen en poetsen we een beetje en dan gaan we heerlijk de zee in om te zwemmen en daarna zonnen! De eigenaar komt ons turkse koffie brengen. Wel erg lief, maar de koffie is mierzoet en erg sterk. Gelukkig kregen we er ook een glaasje water bij!!'s Avonds veel last van muggen!
18 mei:
Het wordt elke dag warmer!Het is n u al meer dan dertig graden!!Nemen het Dolmus busje om in Manavgat de markt te bezoeken. Het is een kilometers lange markt met kleding, fruit en goente. Het is er ook erg druk, vooral toeristen uit de hele wereld. De russen zijn ook hier weer goed vertegenwoordigd.
19 mei:
Hebben slecht geslapen door de muggen die maar bleven komen! Rijden naar de 695 richting Akseki. Dat is ongeveer 60 km. op de weg naar Konya. We gaan daar heen om te vogelen. De weg gaat door de bergen, waar op de hoogste toppen nog wat sneeuw ligt.

 

In het dorp vindt net een ceremonie plaats. We parkeren de camper in een straatje en proberen iemand te vinden die ons het kerkhof kan wijzen. Dat valt niet mee! Uiteindelijk komt een jongen op het idee om de engelse leraar van het dorp te bellen en in een mum van tijd staat die voor onze neus. Hij legt ons uit waar het kerkhof is. Als we er naar toe lopen zitten twee vrouwen in de berm grote wraps te bakken.We kijken even toe en krijgen er een aangeboden.Op het kerkhof is alleen een merel te horen, verder niets!

 

Wel staan er een paar mooie bloemen.

 

 

Onderweg terug stoppen we verschillende keren, ook nog bij een waterplaats, maar helaas. We gaan langs de kust via Alanya, waar het al behoorliojk druk is aan het strand, naar Mahmutlar. Daar is camping Perle waar we een plek aan het strand vinden bij een restaurant waar we heel hartelijk welkom worden geheten. 's Avonds eten we er voortreffelijk en krijgen als presentje twee heerlijk pufbroden mee!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

20 mei: 

Vanmorgen vroeg wakker geworden van het geschreeuw van de pauwen die op het terrein rondlopen. Ook zijn het de moskeen of te wel giltorens, zoals Sjaak ze noemt! die om vijf uur al beginnen te zingen!!Nou ja zingen! We rijden via Anlanya langs de kust. Dan gaan we de bergen in. Soms gaat het heel steil wel 15 %!! Ze zijn druk bezig met het verbreden van de weg en het aanleggen van tunnels. Jammer genoeg zijn ze nog lang niet klaar en moeten we vaak de oude weg nog volgen. Op elke berg staan tot aan het strand bananenplantages.

 

Ook worden er veel aardbeien gekweekt in lage kassen. Onderweg zien we een grote groep alpengierzwaluwen.

 

Er stopt een bestelauto en we krijgen een aantal komkommers aangeboden. Kopen daarna aardbeien aan de kant van de weg. Die zijn hier heerlijk!!

 

We rijden door Anamur waar overal plastic kassen staan. In de grote kassen staan bananenbomen!De stad lijkt wel van plastic! We lunchen bij de rivier waar we geen vogels maar wel grote vijgcactussen zien bloeien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Even buiten de stad bezoeken we het fort van Anamur,Mamure Castle genoemd en gebouwd in de 4e eeuw.

 

 

Op het terrein staat een moskee en een gerechtshof.

Ze zijn het momenteel aan het restaureren.Het kasteel ligt aan het strand waar de schildpadden volgende maand hun eieren komen leggen.Ook lopen er mooie hagadissen rond.

 

Komen onderweg langs de mooiste strandjes met azuurblauw water. Ook zien we nog een marmerfabriek in de bergen.In Akcakil vinden we een camping aan het strand en daar staan de campers van de NKC weer! Gelukkig hebben ze hier wel plaats voor ons. 

21 mei:
Gaan op zoek naar de Goksu Delta buiten Tasucu. We vinden al gauw het villapark waar we doorheen moeten rijden. Zien een vluchtelingenkamp waar we omheen gaan. Verder alleen maar aardbeien en nog eens aardbeien. Komen uit bij de zee en wandelen door de duinstrook. In de bosjes zit een gestreepte prinia.

 

Ook denk ik een vale spotvogel te zien maar weet het niet zeker.

 In de bosjes zien we de rosse waaierstaat.

 

Zien een uitgebloeide orchidee en paarse ui.

 

Verder gele en roze kleine bloemetjes. Rijden door langs het water en zien een woudaapje in het riet verdwijnen. Enkele roodkopklauwieren zitten op de elektriciteitsdraden.

 

Maar meer zien we niet. We hadden hier heel wat meer van verwacht en zijn best teleurgesteld. Besluiten daarom om de grote weg te pakken en voorlopig door te rijden richting Cappedocië.We rijden heel relaxed over een driebaans autoweg en schieten lekker op. Onderweg zien we een arendbuizerd.

 

Zien dat de kust al aardig is volgebouwd met torenhoge flats. De stad Mersin is gigantisch! Bij de tolweg naar Ankara willen we een vignet kopen, maar dat lukt niet! Onderweg zien we veel hoge bergen en zelfs bergen met sneeuw.

 

 

In Gorëme aangekomen nemen we de eerste de beste camping en dat is Dilek Camping. Het ziet er niet uit maar we hebben geen zin om te verkassen. Doen we morgen wel!Kan nu wel de aziatische buulbuul vast leggen.

 

Lopen 's avonds even naar het dorp. Bekijken de diverse souvenierswinkeltjes.

22 mei:
Zijn al vroeg wakker van het geluid van de vele overvliegende luchtballons.

 

Pakken alles in en vertrekken naar Kaya Camping. Daar staat een groep van de Actie! Er is wel plaats, maar de mooiste plekjes zijn weg. De camping is echter superschoon en de plaatsen prima, dus hier blijven we. Cock komt er achter dat we naar Gürup moeten om een vignet te halen. Dus pakken we 's middags de Dolmus en gaan we naar het postkantoor. Horen dat er markt is in Avanos en nemen een Dolmus door naar Avanos. De markt stelt niet veel voor,

 

maar de weg erheen is schitterend. We zien heel veel van Cappedocië. Bij Zelve zit een scharrelaar op een draad. Als we bijna terug zijn wordt het erg donker en gaat het onweren. Het zet niet echt door, maar het koelt wel lekker af.

23 mei: 

Na een koele nacht staan we bijtijds op om een wandeling van 10 kilometer door de kloof te maken. Het is er goed weer voor, niet te heet. Het pad begint naast de camping en is al gauw erg smal en steil met losse steentjes. Soms moeten we elkaar vasthouden om niet uit te glijden.

 

Het is een schitterende tocht en we zien de nodige vogels oa. de maskerklauwier,

 

de rotsklever, de hop,

 

de wielewaal, de kleine klapekster,

 

de nachtegaal,de zwartkop gors en de grasmus.

 

Onderweg is er af en toe een cafeetje waar je wat kan drinken. (sinaasappelsap 10 lira = 3.50 euro!!) Elk stukje land dat te bewerken valt is bebouwd met wijnranken. We lopen door tunnels waar het heerlijk koel is.In de lucht verschijnt opeens een aasgier.

 

En dan al die tufstenen rotsen in schitterende vormen.

 

 

We moeten goed kijken waar we lopen want er loopt ook nog een klein riviertje door het dal.Onderweg zien we ook nog diverse bloemen.

 

 

Op de terugweg zien we nog een tapuit.

 

Als we bijna bij de grote weg zijn komen we een turks stel tegen dat ons een lift geeft naar Gorëme. Daar gaan we een hapje eten en nemen het Dolmus busje terug naar de camping .De rest van de dag vullen we met lekker nietsdoen.

24 mei:
Vandaag gaan we Cappedocië verkennen met de camper. Eerst bezoeken we de Red Valley waar de nodige rotsformaties te bewonderen zijn.

 

Rijden naar de overkant naar het kasteel van Ortahisar.

 

Daarna door Ürgüp, waar we bij de supermarkt nog wat boodschappen doen. Slaan af naar Mustafapasa, een echt turks dorp, dat tussen de bergen ligt. We rijden verder via Damsa, waar een mooi meer is waar je echter niet bij kunt komen. We passeren Cemil enTaskinpasa en stoppen regelmatig om te vogelenen . Zien een grote hagedis op de rotsen

 

 

zitten en een  ortholaan.

 

Bij Sahinefendi slaan we rechtsaf naar Mazi. In Mazi zie je veel opslagplaatsen in de rotsen die gebruikt worden voor uien en aardappels.Er is ook een onderaards dorp.Als Cock wacht op het verschijnen van een isabel tapuit komt er een siezel te voorschijn. Dat is een grondeekhoorn met korte poten die op zijn achterpoten gaat staan om de omgeving te bekijken.

 

 We zien de aziatische roodborst en de izabeltapuit.

 

 

In de berm staat het weer vol met allerlei mooie bloemen.

 

Vervolgen de rondtrip naar Kaymakli om via Uchisar en Göreme een bezoek te brengen aan het openlucht museum van Zelve waar we nog de volgende vogels zien: rotsklever, grijze gors

 

 

en . Verder weer veel bloemen. De rotsformaties zijn werkelijk adembenemend mooi.

 

Je kunt er geen genoeg van krijgen.Op de terugweg stoppen we bij Zelve om de typische spitse torens vast te leggen. De lelieachtige bloemen onderweg kunnen we niet thuisbrengen.

 

Ook staan er veel koningskaarsen naast. Het was een super mooie rit en we hebben ontzettend veel gezien. Met een temperatuur van zo'n dertig graden komen we moe op de camping aan. Het wordt weer donker en het begint te onweren, misschien koelt het dan wat af. Zou lekker zijn.

25 mei:
Verlaten Cappedocië em rijden in eerste instantie de weg van gisteren. Alleen gaan we door tot Yesilhisar.
Onderweg stoppen we op een vlakte van 1600 meter en daar genieten we van een grote hoeveelheid bloemen in allerlei kleuren.

 

 

 

Cock loopt er warm voor de kortteen-leeuwerik.

 

In de lucht verschijnt een steenarend.

 

Bij de rotsen zitten rotsklevers, een rotsmus en een blauwe rotslijster. De route is schitterend en aan de reactie van de mensen onderweg niet erg toeristisch.

 

Bij Ovaccifligi slaan we af naar Sultan Sazligi.Hier zijn de Sultanmoerassen. Er is een visitorscentrum. Je kunt het gebied alleen maar in met een boottocht of een tocht met een jeep.We mogen de camper op een grasveldje zetten, krijgen stroom en hebben internet. En dat voor 20 lira! Verder spreken we een boottocht af om half vier. Je wordt dan met een stalen boot door het riet gepunterd .

 

Het moeras wordt aan weerszijden geflankeerd door de Erciyes-vulkanen die bedekt zijn met sneeuw.

Het water is bedekt met witte bloemetjes die heel lekker ruiken.

Ook staan er waterlelies. We zien krooneenden, witoogeenden,

 

futen, meerkoeten, tafeleenden, purperreiger,baardmannetjes, grote karakieten en op rietstapels in het water liggen enkele slangen.

26 mei:

Zijn al vroeg wakker en Cock gaat om zes uur al naar de vogelhut. Daar zitten witkopeenden ,

 

krooneenden,

 

woudaapjes, purperreigers, rietzangers en plotseling verschijnt er een groepje baardmannetjes. Die kan hij van dichtbij goed bekijken en vastleggen. Wauw, dat zie je niet elke dag.

 

Deze dag kan al niet meer stuk! Na het ontbijt vertrekken we want er worden vandaag maar liefst meer dan 2000 mensen verwacht voor een feest op het terrein. Jammer we hadden nog wat langer willen blijven. Rijden eerst terug naar Yesilhisar en dan naar Kayseri. Op de 260 nemen we de afslag bij Himmetdere waar de weg vierbaans blijft. Dus we schieten lekker op. Bij Bogazliyan wordt het een tweebaansweg. We zien niets anders dan akkerbouw met aardappels en graan. De grote velden worden door mannen en vrouwen met een chappie bewerkt, de geulen worden met de hand uitgezet.

 

Je ziet vaak tenten staan waar de mensen wonen. Alles ziet er erg armoedig uit. Langzamerhand wordt het landschap glooiend en kaal. We naderen Yozgat, een nieuwe stad met een universiteit en grote moskee. Nog een klein stukje en we zijn in Bogazkale, waar we morgen de opgravingen gaan bekijken. Zetten de camper achter een hotel neer, waar we stroom krijgen.

27 mei:
Als we opstaan is het bewolkt en fris. We gaan eerst de opgravingen van Hattusa bezoeken. Daarvoor moeten we een steil pad van vijf kilometer de berg op rijden om het openlucht museum te zien. Bij het informatie-centrum krijgen we appelthee aangeboden. Verder uitleg en een boek te leen!! over het rijk van de Hitties. Dit volk kwam in 2000 BC naar Anatolië en vermengden zich met de Hatties.

 

Er zijn kleitabletten gevonden in spijkerschrift. Op een tablet staat de vredesovereenkomst tussen koning Hattushill 3e en Pharao Ramses 2e in 1269 BC. We kopen bij de ingangspoort een kaartje (8 lira). Onderweg naar boven zie je de verschillende onderdelen van de stad o.a. de leeuwenpoort, de sphinx poort met een tunnel van 71 meterlang en 3 meter breed

 

en de funderingen van de oude stad. Het geheel is in 1986 ondergebracht bij de Unesco World Culture Heritage List.

 

Zien op de rotsen nog een boomleeuwerik en een ortholaan. verder verschijnt er ook nog een hop.

 

 

 

Daarna gaan we richting Ankara. Het eerste gedeelte van de route gaat door de graanschuur van Turkije. Een glooiend groen landschap.

 

Later rijden we een vierbaansweg op en begint het heel hard te regenen. Pas na drie uur wordt het weer droog. Als we onderweg tanken blijken we een lekke band te hebben. Wat een geluk dat er op er op honderd meter een bandenreparatiebedrijfje was. Hier hebben ze de band gerepareerd voor 25 lira en we konden weer verder! In Golbasi vinden we een prima camperplek achter hotel Ulasan aan het water met wifi en zwembad.

28 mei:
Vandaag gaan we naar Ankara. We nemen een taxi naar Golbasi om daar over te stappen op een Dolmusbusje. Dat gaat niet helemaal goed. We horen dat we beter een grote bus kunnen nemen. Maar we kunnen daar alleen met een pasje betalen. Geen probleem want de turkse mevrouw vóór ons betaalt gewoon ons kaartje!! Dan komt het volgende probleem, waar moeten we eruit? Met een beetje hulp verlaten we de bus. Lopen door wat straten en zien weinig moois in de stad. Veel straten met dezelfde winkels. We vragen naar de Citadel, maar niemand weet wat we bedoelen. De turken spreken ook erg weinig engels. Toevallig ziet Cock een bordje met Ankara Kalesi erop.Ik weet gelukkig dat Kalesi kasteel betekent dus dat is de citadel en daar gaan we naar toe! We laten ons door een taxi naar boven brengen. Je hebt daar een geweldig uitzicht over Ankara.

 

We lopen door kleine steegjes waarvan de huizen zijn gerestaureerd.

 

Ook zie je gedeeltes die nog niet zijn opgeknapt en dan zie je hoe armoedig de mensen hier nog wonen. Je kunt over de wallen lopen.We drinken thee in een klein restaurantje.

 

Lopen daarna naar het Anadolu Medeniyetleri Müzesi of te wel het Anatolisch Volkenkundig Museum. Dit is echt een must om te zien. Opgezet door Ataturk om de geschiedenis van de Hitties te laten zien,

 

maar later uitgebreid met de geschiedenis van alle anatolische volkeren.

 

Lopen naar beneden en gaan een werkelijk heerlijke kebab eten.

 

Nemen de Dolmus terug naar Golbasi en vandaar een taxi.

29 mei:

Omdat het weer geregend heeft maken we er vandaag een reisdag van. We nemen de tolweg via Gerede en Bolu. In Bolu is een outlet en daar maken we een stop. De outlet is niet wat wij er van verwachten. Vinden niets van onze gading. Gaan weer verder en verlaten de tolweg bij Kanasi om via Duzce naar Ackakoa te gaan. Onderweg zien we heuvels en dalen vol hazelnootplantages.

 

Ackakoa is een drukke plaats aan de zwarte zee waar we dwars doorheen rijden. In Ackakoa vinden we een plekje op camping Hamburg. Staan daar alleen. Het sanitair is belabberd. Het gaat weer flink regenen. Gelukkig is de ondergrond van het gras voorzien van een laag stenen.

30 mei:
Rijden binnendoor over flinke heuvels, voorzien van hazelnotenstruiken, en een smalle weg die niet altijd even goed is naar Karasu. Daar doen we enkele boodschappen. Slaan linksaf naar Sarakya om daar weer op de tolweg te belanden. Het weer knapt gaandeweg op. Rijden door Istanboel en over de brug over de Bosporus

 

 

en rijden dus nu Europa weer in. Het is erg druk en even later belanden we in een file, die ruim drie uur duurt. Het rijgedrag van de turken is in de file nog erger dan normaal.

 

Ze passeren zowel links als rechts, rijden dan weer heel langzaam en dan weer supersnel! Snijden je regelmatig de pas af en komen met tien rijen op de tolpoortjes af waar maar vier rijen doorheen kunnen!!! Cock moet alle zeilen bij zetten om hier zonder kleerscheuren door te komen. Maar natuurlijk lukt hem dat, maar heeft de claxon overuren gemaakt. Uiteindelijk moeten we de tolweg verlaten en volgen de Garmin naar de camping in Selimpasa. Wel een camping in the middle of nowhere, maar wel mooie plekken. Jammer genoeg geen internet en 20 euro!Maar met het zonnetje erbij vinden we het een prima plek.

31 mei:
Geen hete douche vandaag! Het begin van de dag viel tegen, jammer.Op naar de volgende plek. We rijden tot zo'n 60 km. voor Edirne en slaan dan af richting Kirklareli.De velden staan vol zonnebloemen en wijnranken. Bij Azizye passeren we de grens.

 

Dat gaat heel soepel en is in een kwartier gefikst. Dan wordt de omgeving heel anders. We rijden door eikenbossen en zien nog een arendbuizerd overvliegen.

 

In Malko Tarnovo pinnen we Lev's en kopen we een vignet voor zeven euro. We zien hoe armoedig de bevolking van Bulgarije woont. Echt heel erg om te zien. Rijden bij Burgas tegen een Lidl aan en moeten natuurlijk inslaan. Hebben we wel gemist in Turkije. Komen bij de gekozen camping en rijden even hard weer verder. Daar willen we niet staan, zelfs niet voor één nacht! Dus rijden we weer verder. De Garmin stuurt ons over een landweggetje door de bergen. Wel erg mooi, maar we zijn niet in staat er echt van te genieten. Vinden camping Zora in Obzor waar we een plekje vinden. De camping staat vol met nederlandse caravans die wel heel breeduit staan. Dus moeten wij met een klein plekje genoegen nemen. Wij zijn moe dus is op dit moment alles goed. Vinden het restaurant van de eigenaresse waar we een heerlijke maaltijd nuttigen en de prijs is super laag! Dat maakt alles weer goed! Vergeten zijn de vele kilometers en de slechte camping onderweg!
 

Template design by Leonard